Silicium et cerveau : pourquoi l'élément n°14 est votre meilleur allié

SILICIUM EN HERSENEN

Element nr. 14, dat uw hersenen beschermt tegen element nr. 13

Wanneer silicium verdwijnt, nestelt aluminium zich…

Door Alain Ledroit – Laboratoire Géomer

Parijs, beurs Médecines Douces: een ontmoeting die alles veranderde

Het was op 29 januari 2026, aan mijn stand I25 op de beurs Bien-être et Médecines Douces in Parijs, dat alles begon. Een natuurgeneeskundige met een passie voor de biochemie van het ouder worden bleef voor onze producten staan en we raakten in een fascinerend gesprek. Wat hij me die dag uitlegde, hield me letterlijk uit mijn slaap.

Zijn uitleg was glashelder: “Open uw periodiek systeem der elementen. Silicium is nummer 14. Het is overal in ons lichaam aanwezig, en vooral in de hersenen, waar het een fundamentele rol speelt in de elektrische overdracht tussen neuronen. Het probleem is dat onze siliciumreserves vanaf de leeftijd van 25-30 jaar beginnen af te nemen. En omdat de natuur een afkeer heeft van leegte, komt het element dat het dichtst in het periodiek systeem staat zijn plaats innemen: nummer 13. Aluminium.”

Aluminium! Dat metaal dat we aantreffen in onze kookpotten, onze deodorants, onze voedselverpakkingen en zelfs in het kraanwater. Hetzelfde aluminium dat de wetenschappelijke gemeenschap steeds vaker aanwijst als een verergerende factor bij de veroudering van de hersenen.

Diezelfde avond, terug in het hotel, verdiepte ik me in grondig onderzoek. Wat ik ontdekte, verbaasde me: zeer serieuze wetenschappelijke studies, gepubliceerd in erkende internationale tijdschriften, bevestigen precies wat deze arts me had uitgelegd. En het meest verrassende? Bijna niemand heeft het erover.

Silicium: een essentieel maar weinig bekend element

Silicium is na zuurstof het meest voorkomende element op aarde. In ons lichaam zit ongeveer 7 gram, vooral in de botten, pezen, huid, haren, nagels… en de hersenen, waar de concentratie 30 mg per kilogram droog weefsel bedraagt.

Zijn rol in de hersenen

Om het eenvoudig te begrijpen: onze hersenen werken via elektrische impulsen. Miljarden neuronen communiceren met elkaar door kleine elektrische signalen uit te sturen, een beetje als een gigantisch telefoonnetwerk. Opdat die signalen correct doorkomen, moet de “polariteit” van elke cel goed zijn afgesteld – een positieve kant, een negatieve kant, zoals bij een batterij.

Silicium vervult precies deze regulerende rol. Dankzij zijn bijzondere ionische eigenschappen draagt het bij aan de goede werking van het membraan van zenuwcellen. Het neemt ook deel aan de synthese van bepaalde neurotransmitters, de moleculen die berichten tussen neuronen overbrengen. Zonder voldoende silicium verslechtert de communicatie tussen neuronen geleidelijk.

De onvermijdelijke daling

Hier ligt de kern van het probleem: vanaf de leeftijd van 25-30 jaar begint ons lichaam silicium te verliezen. Dit verschijnsel is natuurlijk en geleidelijk. Op 40-jarige leeftijd hebben we al een aanzienlijk deel van onze reserves verloren. Vanaf 60 jaar kan het tekort zorgwekkend worden.

En hier krijgt het verhaal van het periodiek systeem zijn volle betekenis. Silicium (nr. 14) en aluminium (nr. 13) zijn buren. Ze hebben vergelijkbare chemische eigenschappen. Wanneer silicium schaars wordt, kan aluminium, dat overal in onze omgeving aanwezig is, de vrijgekomen plaatsen innemen. Maar in tegenstelling tot silicium heeft aluminium geen nuttige biologische functie. Het verstoort alleen.

Aluminium: de stille indringer

We leven in wat professor Christopher Exley van de Keele University in het Verenigd Koninkrijk “het Aluminiumtijdperk” noemt. Deze wereldspecialist in de biochemie van aluminium heeft meer dan dertig jaar onderzoek aan dit onderwerp gewijd. Zijn conclusies zijn onmiskenbaar: onze dagelijkse blootstelling aan aluminium is aanzienlijk geworden.

Waar zit aluminium verborgen?

Aluminium is overal in ons dagelijks leven aanwezig: in kraanwater (gebruikt als vlokmiddel bij de waterzuivering), in keukengerei, in voedselverpakkingen, in bepaalde voedingsadditieven, in geneesmiddelen (maagzuurremmers), in sommige cosmetica (met name antitranspiranten) en zelfs in de lucht die we inademen.

Ons lichaam hoopt dit metaal in de loop der jaren op. En zoals professor Exley heeft aangetoond, is het aluminium in ons lichaam van geen enkel nut – het kan alleen neutraal of giftig zijn. Door zijn biologische reactiviteit is het echter zelden neutraal.

Wat aluminium met de hersenen doet

Wanneer aluminium zich in de hersenen ophoopt, veroorzaakt het verschillende verstoringen: het verstoort de bloed-hersenbarrière (het beschermende membraan dat filtert wat de hersenen binnenkomt), het interfereert met het transport van voedingsstoffen in de zenuwcellen, het lokt ontstekingsreacties uit, het kan de structuur van synapsen (de verbindingspunten tussen neuronen) wijzigen en het draagt bij aan oxidatieve stress, dat “roestverschijnsel” in de cellen dat de veroudering versnelt.

Professor Exley vat de situatie als volgt samen: wanneer de aluminiumbelasting in de hersenen bepaalde drempels overschrijdt, draagt die onvermijdelijk bij aan neurologische aandoeningen. Aluminium werkt als een katalysator die het ontstaan van leeftijdsgebonden cognitieve stoornissen kan versnellen.

Solide wetenschappelijke bewijzen… en toch weinig bekend

Dit is ongetwijfeld het meest verontrustende aspect van dit verhaal. De studies bestaan, ze zijn gepubliceerd in toonaangevende wetenschappelijke tijdschriften en hun resultaten zijn opmerkelijk. Toch blijven ze grotendeels onbekend bij het grote publiek.

De klinische studie van Davenward en Exley (2013)

Gepubliceerd in het Journal of Alzheimer's Disease, testte deze klinische studie een eenvoudig idee: mensen met de ziekte van Alzheimer tot een liter siliciumrijk mineraalwater per dag laten drinken gedurende 12 weken.

De resultaten werden als “opmerkelijk” bestempeld:

Het werk van 2017 tot 2021

Het onderzoek van professor Exley en zijn team werd in de loop der jaren voortgezet en geïntensiveerd. In 2017 publiceerde hij een toonaangevend artikel in het Journal of Alzheimer's Disease Reports, waarin hij stelt dat aluminium voortaan beschouwd zou moeten worden als een primaire etiologische factor (dat wil zeggen een directe oorzaak) van de ziekte van Alzheimer.

In 2020 publiceerde zijn team in Scientific Reports (een tijdschrift van de Nature-groep) een gedetailleerde vergelijking van de aluminiumgehaltes in de hersenen van mensen met verschillende neurodegeneratieve ziekten ten opzichte van gezonde hersenen. De resultaten bevestigen significant hogere aluminiumgehaltes in de aangetaste hersenen.

In 2021 toonde een nieuwe publicatie de co-lokalisatie aan van aluminium met tau-eiwitkluwens bij familiale Alzheimer, wat het verband tussen aluminium en de progressie van de ziekte verder versterkte.

Hoe silicium ons beschermt

Het mechanisme is elegant in zijn eenvoud: silicium oefent een natuurlijke elektrische aantrekkingskracht uit op aluminium. Wanneer deze twee elementen elkaar in het lichaam ontmoeten, “vangt” silicium het aluminium op en vormt het een stabiele verbinding die hydroxyaluminosilicaat heet. Deze verbinding is niet giftig en kan gemakkelijk door de nieren worden uitgescheiden.

In eenvoudige bewoordingen: volgens dit onderzoek bindt silicium zich aan aluminium tot een stabiel complex, dat het lichaam op natuurlijke wijze via de urine afvoert.

MMST: een bijzonder doeltreffende vorm

Van de verschillende vormen van silicium heeft monomethylsilanetriol (MMST) een beslissend voordeel: zijn kleine moleculaire grootte stelt het in staat de bloed-hersenbarrière te passeren. Dit beschermende membraan, dat verhindert dat de meeste stoffen de hersenen bereiken, laat MMST door. Dat betekent dat deze vorm van organisch silicium rechtstreeks het aluminium kan aanpakken waar het zich heeft opgehoopt – in de hersenen zelf.

De pioniers van het onderzoek naar organisch silicium, Norbert Duffaut en Philippe Voisin (1957), hebben bijgedragen aan het documenteren van deze opmerkelijke eigenschappen.

De belangrijkste cijfers om te onthouden

Waarom praat niemand erover?

Dat is de vraag die me achtervolgt sinds die gedenkwaardige avond in het hotel. Klinische studies gepubliceerd in wereldberoemde wetenschappelijke tijdschriften. Bemoedigende voorlopige resultaten. Een helder en gedocumenteerd werkingsmechanisme. En toch… een bijna algemene stilte.

Er zijn verschillende redenen die dit verschijnsel kunnen verklaren. Om te beginnen is silicium een natuurlijk, overvloedig en goedkoop element — het vormt geen lucratieve farmaceutische markt.

Verder stoort het in twijfel trekken van de onschadelijkheid van aluminium machtige industriële belangen.

Ten slotte blijft onderzoek naar silicium een nichegebied, gedragen door enkele gepassioneerde maar onvoldoende gefinancierde teams.

Professor Exley zelf kreeg te maken met financieringsproblemen om zijn werk voort te zetten, ondanks tientallen jaren rigoureus onderzoek en publicaties in peer-reviewed tijdschriften.

Hoe kunt u uw siliciuminname op natuurlijke wijze ondersteunen?

Zonder enige therapeutische claim te maken – want dat is niet onze rol – is dit wat de wetenschap ons leert over natuurlijke manieren om onze siliciuminname te ondersteunen:

Voeding: sommige voedingsmiddelen zijn van nature rijk aan silicium: volkorengranen (gerst, haver, zilvervliesrijst), peulvruchten, bananen en sperziebonen. Heermoes en brandnetel zijn ook goede bronnen.

Siliciumrijke mineraalwaters: sommige mineraalwaters bevatten van nature aanzienlijke hoeveelheden kiezelzuur. Dit is overigens het type water dat in de studie van Davenward en Exley is gebruikt.

Organisch silicium: in de vorm van MMST (monomethylsilanetriol) heeft organisch silicium een hogere biologische beschikbaarheid dan mineraal silicium. Door zijn kleine moleculaire grootte kan het opmerkelijk goed in cellen doordringen.

Uw blootstelling aan aluminium verminderen: geef de voorkeur aan kookgerei van roestvrij staal of gietijzer, lees de etiketten van cosmetische en voedingsproducten aandachtig en filter het leidingwater.

Conclusie: luister naar de wetenschap, ook als die ongemakkelijk is

Die ontmoeting op de beurs in Parijs was een echt kantelpunt. Toen ik me in het onderwerp verdiepte, ontdekte ik een heel domein van wetenschappelijk onderzoek dat het verdient door iedereen gekend te worden. Silicium is geen wondermiddel – zo werkt de wetenschap niet – maar wel een essentieel element dat ons lichaam nodig heeft, vooral naarmate we ouder worden.

Het werk van professor Exley en zijn collega's nodigt ons uit om ons van twee dingen bewust te worden.

Ten eerste is onze blootstelling aan aluminium niet onschuldig.

Ten tweede stelt de natuur ons een eenvoudig en veilig hulpmiddel ter beschikking om ons te beschermen: silicium.

Bij Laboratoire Géomer is dit inzicht in het verband tussen natuurlijke elementen en het welzijn van het lichaam een vast onderdeel van onze holistische benadering. Onze twee organische siliciumproducten zijn geformuleerd vanuit deze globale visie op het lichaam en zijn behoeften, en geënergetiseerd volgens ons exclusieve Géomer ARK Quantique Process®:

Deze twee formules maken gebruik van onze exclusieve productietechniek, die de formulering van de ingrediënten optimaliseert om hun werkzaamheid te verbeteren. Het Géomer ARK Quantique Process® is ons handelsmerk: elk product wordt geënergetiseerd volgens een uniek protocol, geïnspireerd op de wet van de 5 Elementen van de Traditionele Chinese Geneeskunde en op de principes van Reiki Usui.

Wetenschappelijke referenties

Davenward S, Bentham P, Wright J, Crome P, Job D, Polwart A, Exley C. « Silicon-Rich Mineral Water as a Non-Invasive Test of the 'Aluminum Hypothesis' in Alzheimer's Disease ». Journal of Alzheimer's Disease, 2013; 33(2): 423-430.

Exley C. « Aluminum Should Now Be Considered a Primary Etiological Factor in Alzheimer's Disease ». Journal of Alzheimer's Disease Reports, 2017; 1(1): 23-25.

Exley C et al. « Aluminium in human brain tissue from donors without neurodegenerative disease ». Scientific Reports (Nature), 2020; 10(1): 7770.

Mold M, O'Farrell A, Morris B, Exley C. « Aluminum and Tau in Neurofibrillary Tangles in Familial Alzheimer's Disease ». Journal of Alzheimer's Disease Reports, 2021; 5(1): 283.

Exley C. « Darwin, natural selection and the biological essentiality of aluminium and silicon ». Trends in Biochemical Sciences, 2009; 34: 589-593.